Sigortalı Çalışmaktan Hoşlanan Güven Bey

    Herkes sigortalı çalışmak ister. Bazıları, “Hayır, ben istemem,” derse de onlara inanmayın. Herkes ister. Ama bir kişi var ki o sigortalı çalışmaya bayılır. Sigortalı çalışırken, kendini son derece güvende hisseder. Kendini emin ellere bırakmış, özgür bir kuş gibi düşünür, sigortalı çalışırken. Peki kim bu kişi? Tabii ki de Güven bey.

    Güven beyin sigortalı çalıştığı bir işi vardı. İşini çok sevmekteydi. Ta ki o lanet güne kadar. O lanet gün patronu, Güven beyi odasına çağırdı. Onun güven dolu gözlerinin içine bakıp, “Artık seni sigortalı çalıştıramayız,” dedi. Güven bey şok oldu. Hayatında annesinin kaybından sonraki en üzücü şey buydu. Babasını da kaybetmişti ama onu o kadar sevmiyordu. Hiç sevmiyor değildi ama annesi ve sigortalı çalışmak kadar sevmiyordu. Güven bey sinirlendi. Bir hışımla masaya vurmak, sonrasında patronunu tokatlamak istedi ama yapamazdı. Çünkü artık sigortası yoktu. Ya elim kırılırsa, diye düşündü. Birden sigortasının daha bitmediği aklına geldi. Yine de vurma eylemi için artık çok geçti. Fazla düşündüğü için vurmak için uygun zamanı kaçırmıştı. 

    “Sigortasız asla,” diyerek istifa etti. Koşarak iş yerinden uzaklaştı. En yakın banka gitti ve oturup saatlerce ağladı. Ne yapacaktı artık? Bu tehlikeli hayat kim bilir ona ne gibi işkenceler edecekti. İçinde bulunduğu park üstüne üstüne geliyordu. Bir an önce özel sağlık sigortası olan birini bulmalı ve ona sarılmalıydı. Yoksa anksiyete krizi tutacaktı. Gördüğü ilk takım elbiseli kişiye koştu. Özel sağlık sigortası olup, olmadığını sordu. Takım elbiseli şaşırmıştı. Bu koşuya anlam verememiş ve biraz da korkmuştu. “Evet, özel sağlık sigortam var,” dedi. Güven bey hemen takım elbiseliye sarıldı. Babasına hiç sarılmadığı ama ara ara annesine sarıldığı şekilde sarıldı. Takım elbiseli önce Güven beyi kendinden uzaklaştırmak istedi ama birinin ona sarılması hoşuna gitti. O da Güven beye sarıldı. Dakikalarca sarıldılar. 

    Ne zamandan beri sarıldıklarını unuttukları bir anda takım elbiseli, Güven beye ne olduğunu sordu. Güven bey her şeyi açıkladı. Takım elbiseli, Güven beye hak verdi. Onun ne kadar zor bir durumda olduğunu anlamıştı. Birden aklına bir geldi. “Bizim şirkette özel sağlık sigortası verilen bir konum boşta,” dedi Güven beye. Güven bey kendini bulutların üzerindeymiş gibi hissetti. Oysa ki işe alınmamıştı ama bu teklifi duymak bile onu mutlu etmeye yetmişti. 

    Güven beyin gözleri gülüyordu. Takım elbiseli de sinsi bir gülüş atıyordu. Güven beyin gözlerinin içine baktı ve ona şöyle dedi: “Öyle bir iş yoktu, ben uydurdum. Bundan sonra herkese güvenme.”